|
Informatie over de Elliott Wave Analyse Methode
De Elliott Wave Analyse methode mag een doorbraak heten in de moderne Technische Analyse praktijk. De grondvesten er van werden gelegd door Ralph Nelson Elliott in de periode 1939 - 1948. Elliott was een succesvol accountant vanaf 1896 en de daarop volgende 30 jaar. In 1926 begon hij adviezen te geven voor Tea Room and Cafetaria Management. Tea Rooms sprongen in de 20-er jaren van de vorige eeuw in de Amerikaanse steden als paddenstoelen uit de grond zoals dot.com bedrijven dat deden tot twee jaar geleden. Zijn financiële achtergrond en managementkwaliteiten waren voor de onervaren Tea Room eigenaars een grote hulp.
In 1927 werd het duidelijk dat Elliott een aantal jaren daarvoor een ernstige chronische ziekte in Latijns Amerika - waar hij lange tijd verbleef - had opgelopen (amoeba histolytica) die hem het regelmatig werken onmogelijk maakte.
In 1932 raakte hij in het gedrag van de beurs geïnteresseerd. De stijging tot 1929 en de diepe val daarna trok zijn aandacht. Aan bed gekluisterd begon hij zijn studie naar het gedrag van de aandelenmarkten.
Zijn observaties in de jaren daarna legde hij vast in zijn eerste boek: The Wave Principle (1938) dat, in 1948, het jaar van zijn overlijden, werd gevolgd door het geniale boek Nature's Law - The secret of the Universe. Hiermee werd een doorbraak bereikt die heden ten dage nog staat als een huis.
De "Elliott Wave Principals" zijn een gedetailleerde beschrijving van hoe de aandelenmarkt zich gedraagt. Elliott's belangrijkste constatering was dat de patronen die zich in de aandelenmarkt ontwikkelen en ook duidelijk zichtbaar zijn steeds terugkerende patronen zijn. Zij zijn echter niet gelijkvormig maar verschillen over de tijd in hoogte, diepte en lengte.
Ook constateerde hij dat "grote" patronen weer zijn opgedeeld in "kleinere" patronen die echter qua vorm gelijk zijn maar ook van elkaar in de tijd verschillen in hoogte, diepte en lengte.
In de hieronder geplaatste grafiek van de AEX is zo'n patroon goed herkenbaar. Ook de onderverdeling van het grotere patroon is hierin terug te vinden in het staartje van onderstaande grafiek.
Elliott heeft in detail de verschillende patronen beschreven en de consequenties ervan gerubriceerd. De verschillende patronen vinden hun basis in het groepssentiment van mensen en het daarbij behorend gedrag.
Als voorbeeld is het goed voorstelbaar dat, wanneer je je teneergeslagen voelt je de wereld van de negatieve kant zal bekijken.
Slecht nieuws is een bevestiging van je negatieve gevoelens, goed nieuws wordt niet gehoord. Je zal op dat moment ook niet de neiging hebben om bijvoorbeeld grootscheepse uitgaven te doen.
Anders is het gesteld wanneer je goedgemutst bent.
De wereld is vrolijk, vol uitdaging en je gaat er keihard tegenaan. Je ziet alles van de zonnige kant.
Bij de mens als groep wordt het bovenstaande nog eens extra versterkt.
Juist in de aandelenmarkt wordt dat groepssentiment en groepsgedrag het meest duidelijke waargenomen. Het is een graadmeter voor pessimisme of optimisme in een bepaalde tijdsperiode.
De publicaties: Het Klokje en Het Weekend Onderonsje zijn vol met grafieken en expert analyses.
De abonnees van JacquesOATU zijn hiermee in staat aan de juiste kant van de markt te opereren.
Er zijn uiteraard veel voorstanders maar ook veel tegenstanders van de EWP Analyse methode. De tegenstand is veelal terug te voeren tot onjuiste toepassing van de Elliott Wave Principles maar ook door de moeilijkheidsgraad er van. Net zoals bijvoorbeeld het begin van een studie wiskunde veel doorzettingsvermogen vraagt is dat ook waar voor de Elliott Wave Principles.
Vandaag de dag twijfelt niemand er meer aan dat a+a gelijk is aan 2a.
Hetzelfde zal gelden voor de golfbewegingen in menselijk sentiment en de daaruit voortvloeiende golfbewegingen van de economie, de basis voor de waardering van bedrijven en de daarvan afgeleide waarde van de door hen uitgegeven aandelenpakketten.
Met behulp van de Elliott Wave Principles is het beursgedrag te begrijpen en in kaart te brengen.
|